wtorek, 31 stycznia 2012

Tramwaje

Dzisiaj pracę zaczęliśmy wcześniej ale również ją wcześniej skończyliśmy. Dzięki temu miałem okazję zapoznać się z istniejącą w Norymberdze siecią tramwajową a właściwie to co z niej zostało ponieważ od czasu otwarcia linii metra mamy do czynienia z tendencją do rugowania tramwajów z ulic na korzyść metra. Ostatnią ofiarą przedłużenia linii U3 jest linia 9, która została skrócona do Dworca Głównego i linia 7, która przy okazji zamiany końcówek z linią 8 przestała istnieć. Na placu boju zostały linie 4,5,6,8 i 9. Tabor tramwajowy to 100% niskiej podłogi, póki co nie udało mi się trafić na nic innego... albo stare 100% niskopodłogowe AEGi albo nowsze AEGi.
Trochę starszy ale i tak ze 100% niskiej podłogi tramwaj AEG GT6 pod wiaduktem kolejowym.

Tramwaj na pętli Bayern strasse podczas przejazdu technicznego.

Węzeł Plarrer architekturą nie grzeszy ale porusza się po nim bardzo łatwo.

Tramwaj Adtranz GT8 wjeżdża na pętle Gibitzenhof.

Zbrojona taśma wszędzie znajdzie zastosowanie. Nawet w takim tramwaju.

Nowa wersja przystanku "Transformator"

Są jeszcze najnowsze Stadlery ale tych to chyba ze świecą trzeba szukać. Generalnie fajne tramwaje ale strasznie nieustawne. Mała ilość drzwi i wąskie przejścia powodują, że wystarczy trochę osób i już mamy obijanie się dupami i tłok. Sygnalizacja świetlna - nie jest tak, że tramwaj ma wszędzie priorytet ale nigdzie też nie ma tak, że stoi dwie minuty bezproduktywnie na światłach. Na podrzędnych skrzyżowaniach pionowa kreska zaświeca się mu od razu a na tych większych trzeba trochę poczekać (kilka/kilkadziesiąt sekund). Bez rewelacji ale i tak w porównaniu do Wrocławia niebo a ziemia. Styl jeżdżenia - no cóż, kto nie zdążył to jedzie następnym tramwajem. Nie ma litości. We Wrocławiu motorniczowie to wersal i full serwis. Kilka obrazków z phototrans.eu:
Taken from transport.wroc.bizTaken from transport.wroc.bizTaken from transport.wroc.bizTaken from transport.wroc.bizTaken from transport.wroc.bizTaken from transport.wroc.biz

poniedziałek, 30 stycznia 2012

Poniedziałek z metrem

W biurze miałem się pojawić planowo o godzinie 11 więc poranek mogłem wykorzystać na mały rekonesans po mieście.
Hotel miałem przy samym dworcu z widokiem na tory czyli między innymi takie coś:

Po zapoznaniu się z taryfą wybrałem bilet tygodniowy na 3 miasto Norymberga, Furth i cośtamjeszcze za 21EUR. Kupiłem go w automacie i rzuciłem się w podróż. Na początek metro. Metro w Norymberdze to 3 linie U1, U2 i U3. Do tego dochodzą linie wspomagające kursujące na części trasy podstawowej czyli U11 i U21, U3 się jeszcze U31 nie dorobiła ale wszystko przed nami. Te oznaczenia z x1 pochodzą jeszcze z czasów tramwajów. Trochę przestrzał jak na tej wielkości miasto ale mają gest. Linia U1 ciesząca się największą frekwencją jest obsługiwana przez starsze wagone - coś w klimacie Monachium. Linie U2 i U3 to linie bezobsługowe. We Wrocławiu zamiast tego U1 to by zapchano wszystkich do 10tki jeżdżącej co 15 minut i też byłoby dobrze. Natomiast tutaj są Niemcy i linie metra jeżdżą co 3 minuty co w przypadku szczególnie U3 letko wyrost. Normalna frekwencja na U2 i U3 to zajęte 50% miejsc siedzących z tendencją wzrostową w centralnych odcinkach. Jednak ja bym takim transportem z Psiaka na Rondo nie pogardził. Tylko w przypadku metra bezobsługowego jest pewien problem. Nie ma do kogo powiedzieć "Jak ch... jedziesz!". Przy okazji sobie pojeździłem tramwajami - na pierwszy ogień poszła linia 4 ale o tramwajach w następnym odcinku. W każdym razie metrem dojechałem na czas i na miejsce. Co może tu jest normalne ale we Wrocławiu może być odbierane jako sukces. Kilka zdjęć z Norymberskiego metra:
Stacja Sundersbuhl

Wagon na linii U11 stojący na torach odstawczych przy stacji Messe.

Stacja końcowa Gustaw Adolf Strasse

Metro na powierzchni w dzielnicy Langwasser

niedziela, 29 stycznia 2012

Pierwszy dzień

Zameldowałem się na lotnisku o godzinie 18:15 by punktualnie o 19:00 wystartować samolocikiem przewoźnika Augsburg Airways. Lot do Monachium trwa około godziny tą pierdziawką i tym razem mieliśmy atrakcje w postaci turbulencji. Wytrzęsło nas w sokowirówce ale wylądowaliśmy planowo. Jak pewnie niektórzy wiedzą, to po lotnisku w Monachium jak we Frankfurcie (oraz pewnie parę innych by się znalazło) jeżdżą "normalne" autobusy. Nie jakieś pedalskie COBUSY ale normalne MANy, Mercedesy. Tym razem trafił mi się Maniek drugiej generacji. Poza powiększoną rzeźnią te autobusy niewiele się różnią od tego co można spotkać "na mieście". Takie polotniskowe używkito generalnie prima sort dla takich Heńków, Ampeksów i innych DLA... niesterane na dziurach, mało upchane, więcej to stoi niż jeździ. To taki pierwszy rzut oka - pod podwozie nie zaglądałem to się nie wypowiadam.
Wnętrze autobusu lotniskowego na lotnisku w Monachium
W Monachium spotkała mnie niespodzianka - mój bagaż wyjechał jako pierwszy i dzięki temu mogłem się ulotnić z terminala dość sprawnie. No ale aby się ulotnić trzeba zakupić bilet. A gdzie kupić bilet? W bezdusznym automacie by się zdało. Biletomaty na lotnisku mają tą zaletę, że po podejściu i ustawieniu języka (oczywiście polskiego nie ma) można jednym puknięciem kupić bilet do Monachium Głównego za 10 euro czyli jednorazowy na 4 strefy. Jest to o tyle dobre, że jakiś Włoch nie musi się zagłębiać w niuanse taryfowe MVV by ten bilet sobie kupić. Bo czas to pieniądz a automaty obłożenie mają niezłe więc niechybnie byśmy stanęli w długiej kolejce usuwając taką idiotoodporną możliwość. Natomiast dla wszelalkich chytrusów i taryfomaniaków MVV ma też duuużo do zaoferowania, bilety na jedną strefę, na dwie, na dwie inne, jednorazowe, dzienne i co tam jeszcze. Gdyby komuś chciało kombinować z dojazdem Lotnisko-Dworzec Kolejowy to może wybrać bilet całodzienny na 3 strefy zewnętrze i jednorazowy na miasto. Wyjdzie taniej ale ile to nie pamiętam. Jak już kupimy bilet to można zająć miejsce w pociągu podmiejskim, czyli kolejce czyli S-bahnie linii S-8 lub S-1 i dojechać do dworca bez żadnych przesiadek, kombinowania i poszukiwania drogi do celu jak u nas na Dworcowej. Tak też się stało i gdzieś o 22giej wysiadłem na Munchen Hbhf gdzie jeszcze miałem godzinę do mojego pociągu ICE do Norymbergi. Ową godzinę spędziłem na krążeniu wokół dworca i wykonywaniu pamiątkowych fotografii w jego okolicy.
Widok na pociąg regionalny na Munchen Hbf.

Wydawałoby się, że podróż ICE w Niemczech kosztuje majątek a tymczasem kupując bilet przez internet zapłaciłem za niego 19 euro a to prawie 200km i to z całkiem rześkim czasem przejazdu wynoszącym 1:15. Mimo to, nie mogę powiedzieć, że pociąg cieszył się dużym zainteresowaniem - byłem sam w wagonie. Do Norymbergii dojechałem planowo i udałem się na nocleg na z góry upatrzone pozycje.


sobota, 28 stycznia 2012

Rozeznanie wstępne

Stało się jasne, że 30 stycznia mam zameldować się w biurze firmy w Norymberdze i spędzić tam dwa tygodnie. Normalnie korzysta się w tym wypadku z pośredników, którzy załatwiają wszystko - od przejazdu do hotelu ale tym razem po zaprezentowaniu oferty wymiękłem bo albo hotele za 300 euro za noc na które nie dostanę zgody w firmie lub 90 kilometrów od celu podróży co z kolei mija się z celem. A wszystko to przez odbywające się w dniach 1-5 lutego targami zabawek. Jakkolwiek kiedyś Norymberga była znana z czystości rasowej a później procesu "czyściochów" to teraz podobno jest znana z właśnie z tego jak to po niemiecku mówi "Messe" czyli targów. Targi przełożyły się na odpowiednie ceny hoteli w miście. Ponieważ w aucie mam kłopoty ze sprzęgłem a w przypadku pociągu bahn.de zasugerował mi połączenie przez wiedeń wybrałem samolot do stolicy Bawarii a później pociąg ICE. Należy nadmienić, że cały plan podróży sporządziłem bez wstawania od komputera co oznacza, że jadę do cywilizowanego kraju. Hotel został zarezerwowany poprzez Booking.com a bilety kolejowe poprzez Bahn.de.

niedziela, 1 stycznia 2012

Wstęp

Trafiło się ślepej kurze ziarno. W pracy zostałem zesłany "na placówkę". Nie mogę napisać w jakiej sprawie i nie jest to istotne. Liczy się efekt czyli dwa tygodnie wyjazdu do jak to mówił Hitler najbardziej niemieckiego miasta w Rzeszy" czyli Norymbergi.